خواهرزاده‌ام کلاس اول ابتدائی‌ست و دیگر می‌تواند بخواند و بنویسد. البته به کندی و سختی.
امروز جذب صفحه‌ی رنگارنگ و شاد شماره جدید نشریه زیته شده بود و مشغول شمردن سین‌های سفره روی جلدش بود.
محض آزمایش یک سطر از یکی از نوشته‌های گیلکی را نشانش دادم و بدون اینکه بگویم فارسی نیست گفتم: بخون.
و دختر کوچولو این شعر میرعماد موسوی را افتان و خیزان خواند:

ای، می سخنرانی متنه که دیشؤ، تیرماسینزه مراسمˇ مئن بخؤندم. لنگرودˇ ارشادˇ سالنˇ مئن. سخنرانی نبو. نه پرطمطراق بو، نه طولانی. نه پرمحتوا! اصلن دوروغ چره؟! تیرماسینزه هچی بهانه بو، می دیلِیْ پور بو! ● سلام. زیاد شمه وقته نگینم. دوروسسه که امشؤ جشنه و شادی زمت. ولی خوب، یک چند دقیقه‌ای مأ به عنوان یته پارازیت تحمل بکونین. خودتؤن که بهتر دؤنین، ای دؤره زمؤنه، جوانؤن پارازیت محسوب بنن ده. یک سری گمراه که باید ارشاد ببون. ائره‌ام که اداره‌ی ارشاده. خاستم چن کلمه راجه به ای گب بزنم که امه، یعنی او جوانؤنی که خیلی بیشتر از بقيه نیاز به ارشاد دأنیم، چی کأ دریم راجه به امی فرهنگ و هویت. خاستم راجه به سایت‌های اینترنتی و مجله‌ها و مقاله‌هایی که امی مأری زوان‌ئبه را تودأیم گب بزنیم، بدئم اگه بخأم همه‌ی امی عشقه به امی زوان و فرهنگ بگوم، اونم ای همه بزرگان و اساتید ˇ جولؤ، در واقع کار هدئنیم خودمؤنˇ دس.
هينˇ واسی، خأنم ای فرصتأ جی سو استفاده بکونم و چن‌ته نکته‌ی غم‌انگیزه یادآوری بکونم. ایتؤ بهتره. شادی و خوشحالی وسط، ای جور چیزؤن بهتر دیلˇ مئن نیشینه. شمه وقته نگینم، فقط چن‌ته سوال: دؤنین هر روز که گوذرنه، امی فرهنگ و امی آداب و رسوم، محو و محوتر بؤ دره؟ هیچ دؤنین که خیلی از امی خونه‌ٰنˇ مئن، ای پئر و مارؤن ایسسن که اصلن دوس ندأنن خوشؤنˇ زأکؤن گیلکیه حتا بلد ببون؟ می منظور خود شوماها ایسسین. ببخشین اگه خیلی رک گب زئنم. هنوز ارشاد نبؤم! هیچ دؤنین که هی تیرماسینزه تا 20 یا 30 سال پیش برگزار بنأ بو؟ جشنی‌ام ایسسه که حتا زندگی شهری مئنم شأنه اونه برگزار گودن و اونˇ نابودی نه تغییر زندگی روستایی به شهری که امی غفلتˇ واسه. هیچ دؤنین گیلانˇ جوانؤن، با ای همه بی‌کاری و بی‌پولی هنده خوشؤنˇ زوانه دوس دأنن، ولی کسی نئیسأ بو که ایشؤنه یاد بدی؟ می منظور پئر و مارؤنه با معلمؤن. هیچ دؤنین مو با می رفئقؤن و اصلن کلّ می نسل، گیلکیه، امی ماری زوؤنه، نه امی پئر و مارأ جی، که کوچه و خیابؤنˇ مئن یاد بیتیم و گینیم؟ هیچ دؤنین خیلی زمته هیچ‌کی، فرامرز دعایی و احمد عاشورپور و پوررضا و مسعودی موسؤن نمأ کی مردوم اونˇ ترانه‌ٰنه زمزمه بکونن؟ هیچ دؤنین که بدترین مسخرگی و توهینه به امی زبان، امی شبکه‌ی استانی انجام دئنه؟ اوشؤنˇ سریالؤن و فیلمؤنˇ مئن، هرچی آدم کج و لوچه، هرچی آدم نادان و خطاکاره گیلکی گب زئنه و دهاتˇ شه، هرچی آدم تحصیل‌کرده و باکلاس و باهوشه، فارسی گب زئنه! هیچ دؤنین که قضیه به امی زبان ختم نبنه؟ از امی چیی و بیجار بگیر تا امی جنگل و دریا و روخؤنه، تا امی صنعت و اقتصاد... خوب، ده از بحث خارجأ بؤدرم! جوؤنیم ده! تا امی سرˇ مئن نزنن، تام نزئنیم. تیرماسینزه مئن، امیرپازواری دوبیتی‌ئنˇ همره تفأل زئنن و از ای جهت، تیرماسینزه، خیلی چلّه‌شؤه مؤنه. با ای تفاوت که چلّه شؤˇ مئن، حافظˇ شعرؤنˇ همره تفأل کؤنن. مو خأننم یک پیوندی برقرار بکونم ای دوتته شبˇ مئن. خأنم تیرماسینزهˇ مئن، حافظأ جی شاهد بأرم. اونم به سبک خودم. خأنم یک‌بارم که ببؤ، ای غزلˇ حافظه از آخر بخؤنیم بأیم به اوّل! جوؤنیم ده! امی کار معلوم نیه...

ز مهربانی جانان طمع مبر حافظ
که نقش جور و نشان ستم نخواهد ماند

بدین رواق زبرجد نوشته‌اند به زر
که جز نکویی اهل کرم نخواهد ماند

توانگرا دل درویش خود به دست آور
که مخزن زر و گنج درم نخواهد ماند

غنیمتی شمر ای شمع وصل پروانه
که این معامله تا صبحدم نخواهد ماند

سرود مجلس جمشید گفته‌اند این بود
که جام باده بیاور که جم نخواهد ماند

چه جای شکر و شکایت ز نقش نیک و بد است
چو بر صحیفه هستی رقم نخواهد ماند

چو پرده دار به شمشیر می‌زند همه را
کسی مقیم حریم حرم نخواهد ماند

من ار چه در نظر یار خاکسار شدم
رقیب نیز چنین محترم نخواهد ماند

رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند
چنان نماند چنین نیز هم نخواهد ماند.

|| تیرما 13، 1582 ||  ديگرؤنˇ گب (20)