.: وبموجی :.
آرشيو.: پيشخان :.
آرشيو
.: سربس :.
.: وامج :.
.: ورگˇ خبرنامه :.
اگه خأييد ورگˇ خبرنامهئنه فگيريد، ايته خالی ايمئيل، subscribe عنوانˇ همره اوسئه بکونيد ا آدرسˇ ره:varg.glk[at]gmail.com
تمام حقوق مادی و معنوی اين سايت متعلق به امين حسنپور
میباشد.
هرگونه نقل يا استفاده از مطالب اين سايت در اينترنت،
تنها با ذکر نام منبع و در کتابها و نشريات، با اجازهی نويسنده مجاز
است.
varg.glk[at]gmail.com
Atom|RSD|RSS1|RSS2
یک خانم جوان، در یک شرکت، پشتِ میز نشسته است و با مردی که بالادستِ اوست، صحبت می کند.
جوانکی، با جورابی زنانه که بر صورت کشیده و اصلاً نتوانسته چهره اش را پنهان کند و بلاهت از سر و رویش می بارد، با هفت تیری در دست وارد می شود و می گوید:
«از شیمی جا توکام نوخورید. أن ایتأ سرقت مسلّحانه یه! »
از پشتِ سرِ او پس از چند لحظه، جوان دیگری وارد می شود و با چیزی به سرِ او می کوبد و سارق، بیهوش می شود!
در صحنه ی بعد، خبرنگارانی که به مفتضحانه ترین شکلِ ممکن، دور و برِ جوانِ مثلاً قهرمان را گرفته اند، از او عکس می گیرند و سؤال می کنند. جوان، به فارسیِ بدترکیبی، پاسخِ خبرنگاران را می دهد و بعد، مشخّص می شود که زبانِ اصلی او، گیلکی ست. جوانی ست جلف، در معنی واقعی کلمه!
پیش از پخشِ این سرییال، مجری برنامه گفته بود؛ این سریال قرار است مشکلاتِ زندگی شهری را به چالش بکشد!...باخی || 1583، امیرˇ ما 16 || آرشيوورزشˇ زنگ
سمیرا بزرگی | ورفنه ما 12، 1582
31 ورفنهما سینزدهؤم 1563 (31 خرداد 69 خورشیدی سال) یهتا پیله زلزله گیلانˇ روبارأ بلرزؤنی. اون زلزله اوّلی نبأ؛ آخریم نیه. هنیَم زمین لرزه و امه مردم نه زلزله جا که زلزله آوارˇ جا میرن و آواره بؤن...
سلام
منا ویر اوری؟ فک بوکون... سمیراؤم. تی چارمˇ ابتدایی همکلاس!
کاش ویر ماری. کاش تره ویرا شیه بو. مون امما ترأ ویر اوروم. کلاسˇ درˇ پَلی، دوّمی میزˇ سر نیشته بی. سالˇ تحصیلی میؤن بؤمیبی امه کلاس. خوردهؤن گوتن ته پیر و مار طلاق اگیتن و تو و ته خؤور شمه ننه خؤنه سفیل و سرگردؤنید.
تره اون روز ویر آهای؟ ورزشˇ زنگ... وسطی بازی کوردیم. تو مه یار بأی. یه دئقه سر توپ خورده تره و بیرون شئی. ته حواس اصلن نبه. خوردهؤن که بول گیتن، تره وسط اوردیم؛ هندی گیج و گمج بی، دوارده دباختی!
آخری دفه مه آزار سر بومه؛ تره بگوتم دیه تره بازی انگیرؤم. منا بگوتی تره به خودا بوگذار بازی بوکونم. ای دفه مه حواسا جما کونم. تره به خودا...
دوارده چی ببه؟ منا ویرا شیه. بوگذاشتم بازی بوکونی؟ تره به خودا منا بوگو! مون ته چیمؤنا هنی وینم که منا منت خواهش کنن. تره بازی أگیتؤم؟ نه؟!
تره ویره چه قلدری بام؟ چه ریاستی کوردم؟ تره یاده اصلن سیاست نداشتؤم و همش خاستؤم حرف، مه حرف ببو؟
تره ویره اون روز که منا جایزه آدینه؟ ته بغض کلاسˇ سر بترکست. معلما بگوتی ته دل درد کنه. چره مون نفهمستم جایزه خأی؟ چره مه جایزأ تره آندأم؟
مه ننه گوته «زمین گاوˇ شاخˇ سر ایشتای. گاو که خای زمینا یه شاخˇ جا تاوده اویتا شاخˇ سر، زمین لرزه.»
گاو امنا زئه باغونˇ جا تاودای چایی باغؤنˇ میؤن! مه تازه همکلاسیؤن منا گوتن شما معصیت بوکورده بین که خودا شمهئبه زلزله برسای. گوتن زلزلهٰ شمه أمرا همه جا برین!
یه وار یتایˇ مقنعهٰ بکشیؤم. مه مار منا یادأ دأ به اوشؤنا بگؤم «کی زلزلهٰ امئبه بأورد؟ همهتایا حریف بام؛ کم نؤردؤم! مه دلˇ سر امما یهچی بمؤنسته به؛ زمین مه گنایˇ سر بلرزسته بأ...
یهوار معلما بدیؤم. اونˇ جا آپرسیؤم کدوم یتا خوردهؤن...؟ منا نگاه نکورد. نیارست. بگوت تو دیه نیشتَی... بوین... خیلی درد بکشئی؟ معلم گوته اگر کؤمک زوتر برسیه بأ، تره زنده آوارˇ جا بیرین اوردِن ... بگوت معصومهم...
نانجه مه دل بمؤنسته آگردم اون ورزشˇ زنگˇ روز... تره کَشِی أگیرم و خوشأ دؤم. ترأ بگؤوم همش تؤنی مه یار ببی. هندی دبازی بول گیرم و تره وسط اورؤم.
نانجه مه دل بمؤنسته أگردم اون روزˇ کلاسˇ سر. مه کوفتی جایزهٰ تره أدؤم.
منا ببخش. دیه اون روزؤنˇ سمیرا نیؤم. دیه مه نمرهؤن بیست نیه. دیه ریاست نکؤنم، سیاستؤم که هی زمات نداشتؤم...
منا ویر بؤردی؟ کاش منا ویر ماری... دؤنی؟! مونؤم خام اون سیا روزؤنا ویرأ دؤم...
دؤنی؟! نبؤ... منا ببخش...
ویر: یاد (ویر ماری=یاد نیاوری)
زئه: زیتون (زئه باغؤن=باغهای زیتون)
نیارست: جرات نکرد (یارستن=جرات کردن)
نأنجه: آرزو
او روزان و اَ روزان، مر ویر نشه!
ممنون سمیرا جان! زیبا بود.
اصلا نمیتونم احساسمو از دیدن اینجا با کلمه بگم.
کم کم داشتم از سایتهای گیلانی ناامید می شدم..فقط میگم دست مریزاد
گیله وا داستانانا هچین بودوزده ای بنه ای ورگ ˇمیان! گیله وا ره دِ چس بمانست! شُخی بو(ک)ودم.
این دیگه به چه زبونیه؟ مطلب کم می آرید هر جفنگی رو می ذارید. فکر می کردم اینجا پایگاهی واسه گیلک هاست...
اگه کسی ندونه تو چه گوئی اماها که دونم .ازاینکه امشب منا دوباره یاد بردی ممنونم مرسی سمیرا خانم .خیلی قشنگ و احساسی به .واقعا ت دست درد مکنه