خواهرزادهام کلاس اول ابتدائیست و دیگر میتواند بخواند و بنویسد. البته به کندی و سختی.
امروز جذب صفحهی رنگارنگ و شاد شماره جدید نشریه زیته شده بود و مشغول شمردن سینهای سفره روی جلدش بود.
محض آزمایش یک سطر از یکی از نوشتههای گیلکی را نشانش دادم و بدون اینکه بگویم فارسی نیست گفتم: بخون.
و دختر کوچولو این شعر میرعماد موسوی را افتان و خیزان خواند:
هشت عکس از ایمان روحانی
ایمان روحانی | اریه ما 20، 1583
هشت عکس زیر، ثبت تصاویریست از موقعیتها و چشماندازهای گوناگون سرزمین مادریمان. ایمان روحانی محبت کرده و اینها را برای ورگ فرستاده است. ویژگی این عکسها نگاه متفاوت به سرزمین کاسپین است. نگاهی که به جای چشمانداز کلیشهای طبیعت، کمی جامعهشناسانهتر و کمی شهریتر به نظر میرسد.
ایمیل ایمان روحانی:
iman_darveshrohani[at]yahoo.com
و این هم عکسهای این رفیق ِ ورگ:
عکس ها وقتی گرفته و متشر می شوند دیگر صاحبش بینندگان و علاقمندان هستند نه خود عکاس. گرچه در خلق آن نقش داشته. کاش وسط عکس ها اسم خودشون رو درشت تایپ نمیکردن!به زیبایی اثر لطمه می زند به نظرم.
عکس های حرفه ای و زیبایی است.
درود بر ایمان جان
پسر گل گیلان برات ارزوی موفقیت دارم و امیدوارم به هدف های که در زندگیت داری برسی.
عكسهاي جالبي بود به اميد سربلندي و موفقيت تمام گيلانيها
سلام
قشنگه ایمان
موفق باشی
خیلی قشنگ بود عکسا،واقعا دستتون درد نکنه،من خارج از کشورم و دور از اون شهر و دیار ،وقتی عکسارو دیدم باید بگم که به اندازه چند سالللللل روحیه گرفتم و شاداب شدم،بازم ممنونممممممم
با سلام خدمت رفقای عزیز ...
از پیام هاتون خیلی ممنونم . خدمت رفیق عزیز فرشته باید عرض کنم .که شرمندم ولی مشکل اینه که حق مالک اثر معمولا رعایت نمی شه .و یا چاپ غیر منتظر ... بخاطره همین ناچار شدم این کار رو انجام بدم .
لطفا ببخشید
ایمان فقط بگو عکس اول کجاست؟
نیما جان عکس اول مسیر عین شیخ (دیلمان) چند صد متر مانده به روستاست
بدرود ایمان عزیز:
مثل همیشه از دیدن لحظه های طبیعت سرزمینم و تصاویری دیگر ازمردمان دوست داشتنی اش و نگاه هنرمندانه تو عزیز و یار همیشگی به وجد می آیم .برایت بهترین آرزوها را دارم .
سلام امین عزیز
خسته نباشید میگویم که بسیار برای ورگ و گیلان زحمت می کشی امیدوارم همیشه موفق باشی .امین جان از ورگ برای من ایمیلی نمیرسه خواستم یاد آوری کرده باشم .موفق باشی
ماهان کورا ایسای؟؟
سلام نیما خؤن، بئس الؤن هنم تی ورجه
امين جوئن سلام. خيلي خرم عكس بون . مانگه تاوه سر بزن
هميشه مي روزه قشنگا كوئني .
در قديم (بخصوص قبل از آمدن اعراب به كاس)، مردم اروپاي امروزه (چرا كه اروپاي قديم شامل كاس هم بود) كاس و كاسيان را دوست داشتند. حتي امروزه سفيد پوستان آمريكا و اروپا خود را كاسي (Caucasian) مينامند. اين روابط آنزمان بيشتر بر اساس احساسات بود و كمتر پايه برخورد فيزيكي داشت بخاطر اينكه رفت و آمد كم صورت ميگرفت. البته اين شايد زياد شامل كاسيان شمال غربي و اوكرايني هاي شرقي نميشد چرا كه يكي از افشاگريهاي نوامبر 2007 كاسيان اين بود كه رابطه ايندو قسمت آنقدر زياد بود كه خود را يكي ميدانستند. ديگر اينكه نزديكترين دوست كاس هم اوكراين بود و كاس شامل هر چهار طرف درياي كاسپيين ميشد. البته دلايل زيادي براي دوست داشتن كاس وجود داشت. يكي اين بود كه اين مسنهاي عاقل (ظاهرا بزبان امروزه مازندران "پوفدار" ناميده ميشوند) كاس بودند كه تمام اروپا را از نقشه هاي پليد و روشهاي انگلي اعراب آگاه ميساختند. شايد متكاملترين نژاد بودن و گوشت نخوردن و حيوان دوست بودن و از حيوانات كار نكشيدن و بهره جويي نكردن از دلايل ديگر بودند. يكي از افشاگريهاي نوامبر 2007 كاسيان اين بود كه تا 10000 سال پيش كاسيان گوشتخوار نبودند و اصلا دامدار نبودند و از حيوانات كار نميكشيدند و حيوانات را مسخره نميكردند. متاسفانه اعراب توانستند از طريق روشهاي انگلي مردم كاس را مجبور به خوردن گوشت و بهره گيري از حيوانات كنند. دلايل انگلي اعراب از اين كارشان در همان نوشته افشا شد. افشاگري ديگر اين بود كه بعد از 3000 سال يعني 7000 سال پيش مسنهاي عاقل كاس براي اولين بار به اين پي بردند ولي كار از كار گذشته بود. مردم كاس هميشه كشاورز بودند نه دامدار. البته بعدا كه توسط نقشه هاي پليد انگلي اعراب روي به دامداري هم آوردند مثل كاسيان كوهستان امروزه كشاورزي زندگي اصلي شان بود چرا كه زندگي روستايي كاس زندگي خودكفا بود و بايسستي از طريق كشاورزي محصولات خود را خودشان تهيه ميكردند و داد و ستد آنچناني وجود نداشت. خب، اينكه چگونه كاسيان كوهستان سرد و خشك ميتوانستند بدون گوشت و لبنيات و پشم حيوانات زندگي كنند براي ما سخت بنظر ميرسد. اين در آن نوشته افشاگري نشد، ولي ما به به اين آگاهيم كه كاسيان كوهستان در منطقه جلگه اي كاس كه كاسپيين ناميده ميشد زندگي ميكردند و از طريق هاي پليد انگلي اعراب به كوهستان رانده شدند.
اوشون شؤ گوذرنه کی، اوشون دیل یه جنگل ستاره دأنه
می دیل خیلی خأسی بأم اما تا سوشمبه تهرؤن ایسأم کلاس دأنم. دؤنم او داستان باید جالب ببی اگر عیب ندأنه از شومه هگینم خؤنم.
در مورد کوهزاد، منم کمپین و... ایجور چیزؤن می سر درنشنه ، فقط مننیم بی تفاوت بیسیم شاید بد نبی یک روز همته وبلاگ نویسؤن کوهزاد جی بنویسند حتی یک خط...نودؤنم فقط خا اوشونه حالی گودن "امه بی تفاوت نییئم. کوهزاد_سلامتی کوهزاد_آزادی امره موهمه " نباید مردؤم، ای زاکؤنه فراموش بوکونند که هرچی "اوشونه" دیل خأنه ای زاکؤنه سر بأرن
کار جالبی نبو تی اسم مین اسک پیله بنویشتی. مگه خوی خودت نیشون بدی،
.
.
.
.
امه خوجییر بو بجز تی ایسم نوشتن مین اسک
ان ده چی کاری ایسه ری؟ تی ایسم چره وسط عکسون بینیویشتی؟
جناب آقاي كاسيان اي افسانه اي كه تعريف بگودي خيلي جالب بو؛ ادمه ياد قصه هايي درگني كه امي مارن در سن 5 و 6 يالگس امه گوتن تا بخوسيم.
.
.
اي مطلبن چي ايسه آقا؛ از كورا بياردي؟
اگه ايتو ببي واقعاً بايد تره پدر علم باستان شناسي نوين بنن مواظب خودت ببو تره ندوزدن؟
(نگهيان بدبخت الان خو گور مين لرزه با اي ادعاي كه تو بگودي)
Thanks for the wonderful pictures. Shama ra Ghorban, Ali Shokoufandeh












